Hier zijn we!

Klik op een foto om hun verhaal te lezen...

Nancy en Mieke

Wij zijn Nancy en Mieke. En wij lezen graag samen. Hoe dat komt ? We leerden elkaar kennen in Madona in Boechout, waar Nancy woonde en Mieke werkte. En wij houden allebei van boeken. Zo veel, dat we besloten om te starten met een wekelijks leesuurtje. Maar we hadden niet zoveel boeken in onze boekenkast staan. En waar vind je veel boeken? Juist ja, in de bieb.

Dus vonden we de weg naar de bieb van Boechout, waar we ongeveer eens per maand boeken gingen kiezen. Toen Nancy verhuisde naar een echt kasteel, gingen we in Mortsel op zoek naar het boekenhuis. We kiezen meestal boeken over dingen die Nancy leuk vindt: poezen, speciale gebeurtenissen (als een reis, Kerstmis,...) Ook verhalen over avonturen in een dorp of over de zee, over gevoelens, over Haas en Vos,... lezen we.

Soms een boek voor één uurtje, andere keren voor twee keer. Uit de verhalen komen altijd andere verhalen of dingen die we hebben meegemaakt of gehoord. En we praten dan gezellig over ons werk, het nieuws uit de Ark, of uit de wereld. Nancy is vaak beter op de hoogte van wat er allemaal gebeurt in België en de wereld dan Mieke, en ze leeft erg mee met gemeenschappen in nood door oorlog of natuurrampen, bijvoorbeeld in Pakistan of de Filippijnen. Door het verhaal kunnen we ons inbeelden wat mensen en kinderen in andere landen meemaken en beleven, en we kunnen wegdromen bij een verhaal over een schat. Of het laat ons nadenken over vriendschap, familie, geloof,...

Muziekcd's kan je in Mortsel gratis lenen, en soms kiest Nancy wel eens iets van een gekende artiest, zoals Bart Peeters. Onderweg naar de leeskamer komen we voorbij een cafeetje. De geur van koffie is vaak zo onweerstaanbaar lekker... En we hebben dan nog een momentje om te vertellen. Soms maken we een fijne uitstap samen. Dan vinden we één of meer leuke boeken en gratis kranten op de Boekenbeurs of het Boekenfestijn.

En af en toe wandelen we samen in de stad: de vogelmarkt op zondag, de konijnen in het stadspark, de bibliotheek van Antwerpen, de winkeltjes op de Meir en natuurlijk... de cafeetjes. In de grote vakantie nemen wij, leesvrouwen, ook leesvakantie. Dan zijn we zelf op reis om spannende en plezante avonturen te beleven. Zo, dat was het een beetje. Als je nog vragen hebt, mag je altijd aan één van ons vragen stellen. Meestal vind je Mieke op donderdagavond bij Nancy in de Windroos. Maar omdat we alletwee bezige bijtjes zijn, spreken we ook al eens op een andere dag af. Best bel je dus eerst even naar de Windroos. En heb je nog een leuk verhaal dat we zeker moeten lezen, geef je het ons maar!

Elke en Anja

Elke en Anja houden ervan samen op retraites, pelgrimstochten, Taizégebeden, abdijdagen, regenboogdagen,… te gaan. Zo gaan ze nu en dan mee op OJP, Orval Jeunes en Prière (Orval Jongeren in Gebed). De monniken van Orval organiseren een zomerkamp en reünieweekends voor jongeren. Tijdens OJP bidden en werken we mee met de monniken, zijn er bijbelintroducties, wisselen we uit in kleine groepjes, kiezen we uit verschillende werkwinkels, drinken we uiteraard een goeie Orval en eten er lekkere Orvalkaas.
Wij willen vertellen waarom we graag samen naar OJP gaan.

Elke:
Ik kom graag naar Orval. Ik bid graag in de kerk. Jezus is verrezen. Jezus woont nu in mijn hart en is altijd bij mij. We moeten ’s morgens vroeg opstaan om te bidden.
Ik luister graag naar verhalen over Jezus, ik krijg altijd een koptelefoon om de vertaling te horen.
Ik vind het plezant om in kleine groepjes te babbelen.
Als wij eten, mogen wij niet babbelen. Soms drink ik een pintje aan tafel.
Ik ken veel nieuwe mensen op OJP. Ik leer de jonge mensen SMOG, dat kan ik goed.
Ik koop kaas van Orval voor Madona. Ik vind het plezant om samen met Anja naar Orval te gaan.
Ik hou ook van de paterkes, ik dans graag met de paterkes.

Anja:
Toen ik de eerste keer samen met Elke en Korneel naar OJP kwam, wist ik niet zo goed of dat allemaal ging meevallen: ‘Zouden we zo vroeg kunnen opstaan? Zou het programma voor ons niet te moeilijk en te intellectueel zijn? Zouden we onze plaats vinden in de groep? Zou de tweetaligheid van OJP geen probleem zijn?’.
Maar het is Elke die me heeft getoond dat mijn twijfels niet nodig waren. Ik hou ervan om samen met Elke naar retraites en bezinningsdagen te gaan omdat ze de gave heeft om door te dringen tot de kern. Als ze zich goed voelt, doet ze heel veel dingen zelfstandig. Ik geraak haar dan ook gemakkelijk kwijt. Elke heeft gelukkig twee lievelingsplekjes waar ik haar bijna steeds kan vinden.
Haar eerste lievelingsplekje is de kerk. Ze zit graag in de kerk tijdens de gebedsmomenten, al van ’s morgens vroeg, maar ook erbuiten. Ze zegt dan: ‘Ik zit graag bij de paterkes. Ik zit graag bij Jezus’. Haar tweede lievelingsplekje is de kamer voor de eetzaal. Da’s de ontmoetingsruimte waar iedereen zich verzamelt voor het eten en waar er mag gebabbeld worden. Ze zit daar tekeningen te maken voor Jezus, zichzelf, de paterkes,…, ze leest er in haar prentenbijbel, ze schrijft/tekent er in haar schrift de dingen die zij belangrijk vindt,…

Eigenlijk toont Elke me waar het op OJP om draait: gebed en vriendschap.
Elke brengt graag uren door in de kerk. Ik denk niet dat ze ingewikkelde en moeilijke psalmen of andere gebeden aan het bidden is. Ze is er gewoon. Omdat ze voelt dat God daar aanwezig is. En God, ik denk dat hij ook gewoon in de kerk zit te wachten tot Elke nog eens langs komt.
Elke roept me op tijd door te brengen bij God, gratis en voor niets. Niet om ingewikkelde gebeden op te zeggen, maar gewoon om samen onze tijd door te brengen. Dankjewel, Elke, om me dit voor te tonen.
De tweede plaats waar ik Elke meestal kan vinden, is in de ontmoetingszaal voor de eetzaal. Ze zit er meestal te schrijven, tekenen, kleuren, knutselen,… Meestal zitten er enkele jongeren bij haar aan wie ze in geuren en kleuren haar versie van de bijbel uitlegt en honderduit over haar leven in de Ark vertelt. De jongeren zitten graag bij Elke, ze weet hen met haar eenvoud en spontaniteit te boeien. Ze is niet bang om nieuwe vrienden te maken. Ze kent geen taalbarrière. De paar woordjes Frans/Engels/Duits die ze kent, gebruikt ze met overtuiging en ze leert iedereen SMOG.
Elke voelt zich als een vis in het water binnen die groep. Voor mij is dit een teken dat het een goeie groep is, Elke is een goeie barometer. Er heerst een heel open en warme sfeer. Iedereen is er welkom en hoort erbij. Op OJP leer ik ook een heleboel nieuwe jonge mensen kennen. Voor mezelf vind ik het hartverwarmend dat ik er aanvaard word met mijn engagement in de Ark. Ik vind het plezant er mensen te ontmoeten die ook op zoek zijn naar gebed en vriendschap in hun leven.
En om dit verlangen naar gebed en vriendschap samen met Elke in Orval te mogen beleven, is voor mij de kers op de taart. Dankjewel Elke om met mij mee te gaan naar OJP.

Heb je interesse ook naar OJP te gaan? Dat kan, je vindt alle informatie over OJP op de website http://www.orval.be/

Groetjes,
Elke en Anja

 

Carine en Dolly

Als speciale reporter voor het Arkkrantje nam Aniek een klein interview af bij deze beide muzikantes.

 

Dolly en Carine van het Klokhuis maken sinds 2006 muziek bij Poco a poco. Carine vertelt dat ze, met hulp van een assistent,  via internet achter het bestaan kwamen van dit integratie-orkest.

Beiden houden ze erg veel van muziek, om naar te luisteren maar ze wilden ook zelf muziek maken en daarom gingen ze op zoek naar een mogelijkheid om dat te doen.

Het mooie is dat je bij Poco geen noten hoeft te kunnen lezen omdat ze daar een speciaal kleurensysteem hebben. Ook is er altijd iemand bij die je helpt bij het spelen. Carine vindt dat een heel sterk punt van het orkest.

‘Voordat we bij het orkest mochten komen, moesten we eerst stage doen,’ vertelt Dolly. ‘We mochten verschillende soorten instrumenten proberen en daarna is samen met Maaike gekeken wat het beste paste voor ons en voor het orkest.’

Dolly begon dan eerst met spelen op de conga, later verruilde ze dit voor de belletjes en stokjes.

Carina is begonnen met het bespelen van de xylofoon en dit doet ze nu na ruim 4 jaar nog.

Dolly en Carine vinden het leuk dat ze samen spelen in het orkest omdat ze elkaar goed kennen en daardoor ook steun hebben aan elkaar. Carine geeft aan dat ze graag nog meer mensen uit de Ark in het orkest erbij wil hebben, maar er is wel een wachtlijst om mee te kunnen doen.

Op de vraag wat ze het leukste lied vinden dat ze spelen, antwoordden Dolly en Carine eensgezind: ‘Vlieg met me mee naar de regenboog van Paul de Leeuw’, maar eigenlijk zijn we heel content met heel ons repertoire’, zeggen beiden.

 

  Carinne Philips en Lieve Fierens " gespot " in de duinen van

 De Westhoek en Noord- Frankrijk.

 19 maart 2011 - Groot weekend

Klik hier om het hele verhaal van Marc, Lieve en Carine te lezen...